Net nog ‘n brief

Net nog ‘n brief

Ek het so hele rukkie terug sommer net gevoel of ‘n trok my getref het. Eintlik is mens veronderstel om elke dag ‘n brief te skryf dink ek – wanneer jy goed en sleg voel. Al is dit net om op te vrommel in die drom te gooi. Ek het hierdie een vir my suster ge-epos. Dit is baie persoonlik, maar ek deel dit elk geval met jou. Dit gaan help as jy Gun Shy, oorspronklik deur 10,000 Maniacs, luister. Ek hou van hierdie weergawe alhoewel die een wat ek en my suster geluister het deur Natalie Merchant is.


Ek voel vanaand soos Natalie Merchant se Gun Shy. “As soon as and as far as you can go.” Ek weet nie of jy die brief onthou wat ek in my eerste jaar vir jou gepos het nie? Ek onthou nie die brief nie. Wat ek wel onthou is dat ek toe dieselfde gevoel het.

Nooit, tot vanaand, het ek besef dat ek eintlik net partykeer van myself af wil wegkom. As soon as and as far as I can go. Asof ek net vir myself wil skree: Fok net weg. Vinnig en vêr. Ek voel veral soos die laaste deel: They’re good at making soldiers, but they’re not as good at making men.

Ek voel net so vêr. Soos ‘n soldaat met al die badges, al die wapens, al die letsels van koeëls wat ek oorleef het. Maar wanneer ek snags op my bed lê, weet ek dit is alles verniet. Al die skote, al die veldtogte en oorloë en erkenning en oorwinnings en kak waaroor jy huis toe skryf op ‘n stuk papier wat êrens rond gewaai het. Alles voel net verniet. Hoe oorwin jy jou eie self? Jy bekruip jou eie vyand-self. Jy skuil vir die skote wat jy blindelings in jou eie rigting skiet. Die sneller van jouself onder ‘n vinger wat nie eers meer bewe nie. Palms wat nie meer sweet nie. Ek wens die oorlog was al verby. Maar ek is te braaf; te trots om te sê ek verloor.


Baie liefde,

Jou huis is waar jou hart is

Jou huis is waar jou hart is

Ek was die naweek nege jaar in Port Elizabeth. Ek onthou dit werklik soos gister. Ons het vertrek op 27ste dag van September, 2005. Ek, my ma, my middelste sussie en my vriendin. Ons het oorgeslaap op Colesberg en op 28 September 2005 het ons, baie moeg en baie senuagtig, in PE aangekom. (more…)

Liewe Lana Twaalf-Jaar-Terug

Liewe Lana Twaalf-Jaar-Terug

Vrydag, 21 Junie 2002

Liewe Lana,

Dit is vandag jou 18e verjaarsdag. Jou appelgroen polo-nek trui en swart baadjie lê netjies op jou bed, gereed om aangetrek te word vir die partytjie wat julle weke lank al beplan. Jy *mag* vandag – wettiglik – jou eie drank koop. Jy mag vanaand besonders laf wees, want jy is nou, wel, jy is nou seker groot. (more…)

Ek ruik die somer!

Ek ruik die somer!

Ek het dit al talle male baie duidelik gemaak dat ek regtig oor 2013 is… Maar dit is wonderlik om te weet dat hy amper oor ons ook is! Nog net 23 dae voor ons almal ook luidkeels kan skree: “Happy New Year!”

Die naweek het ek besef die somer is amper hier in sy volle glorie en dit, vir my, sê die einde is in sig.

Met klein bietjie liefde en baie geduld sal ons almal in een stuk daar uit kom. Byt net nog bietjie vas!

Pin It on Pinterest